آنگاه‌كه قرينه و شاهدى به دست آيد و مقصود گوينده را معين و روشن سازد آنگاه از آن مقصود مشخص پيروى كند ، بنابراين معنا ، ظواهر الفاظ از متشابهات محسوب نمىشود زيرا معناى ظاهرى الفاظ روشن و معين مىباشد . اگر فرض كنيم كه خود لفظ « متشابه » از نظر معنى داراى تشابه و اجمال است و معناى آن كاملا روشن نيست و باز فرض كنيم كه به ظاهر الفاظ نيز متشابه مىگويند ، باز نمىتواند ما را از عمل نمودن به ظواهر الفاظ بازبدارد زيرا سيره و روش عرف و عقلا در همه جا و در هر زمان قابل عمل و اجرا است و در ظواهر قرآن نيز بايد از همان روش عرفى و عقلى پيروى نمود ، ( 1 ) - مگر در موردى كه دليل قطعى و گواه روشنى ما را از ظاهر سخن و گفتارى منصرف سازد و به يك معناى ديگر رهبرى كند . 6 - تأثير تحريف قرآن در حجيت ظواهر آن آخرين دليل طرفداران عدم حجيت ظواهر قرآن دين است كه مىگويند : قرآن تحريف شده است و اين تحريف ظواهر الفاظ آن را مشتبه و مجمل ساخته و از حجيت و اعتبار ساقط كرده است . پاسخ : اولا : چنان كه در دو بخش گذشته توضيح داديم ، قرآن تحريف نشده است . و ثانيا : بر فرض اگر مسئله تحريف را بپذيريم ، باز ظواهر قرآن از حجيت و اعتبار ساقط نمىشود زيرا رواياتى كه مردم را به قرآن ارجاع مىدهند كه ما در صفحات پيش مكرر به آن‌ها اشاره كرديم ، دلالت دارند ، بر اين كه بايد قرآن دقيقا مورد عمل قرار گيرد و اين كتاب ميزان و معيار صدق و كذب و صحت و سقم گفتارها و عمل‌هاست و در هر مورد بايد به آن تمسك جست و از آن استمداد نمود و به آن استناد و استشهاد كرد گرچه بر فرض ، تحريف شده باشد ، در صورتى كه تحريف به ساحت قدس قرآن راه ندارد . نتيجهء بحث از همهء آن چه گفتيم ، چنين بر مىآيد كه ظواهر الفاظ قرآن حجيت و مدركيت دارد و كاملا قابل اعتماد و مورد استناد مىباشد زيرا قرآن اساس محكم و خلل‌ناپذير شريعت اسلام است ، ميزان حق و باطل مىباشد ، محك معيار صحيح و ناصحيح و تمام ارزش‌هاست ، هر روايت و گفتارى كه با آن مخالف آيد ، از درجه اعتبار ساقط است و قابل عمل و اتكا نيست .